Ken Joel Brito [23] is in juli '07
met de Curaçaose bursalen
vertrokken naar Nederland.
In Magazine Cpost zijn belevenissen.

't Is koud in Nederland
Het wordt hier steeds kouder. En de winter is nog niet eens begonnen. Ik verheug me op de winter. Ik hoop op een witte kerst zodat ik buiten in de sneeuw kan spelen, net als een kind. Van de week heb ik voor het eerst hagel gezien. Het weer is donker. Daar word ik soms een beetje depressief van.
Mijn school is groot. In het begin verdwaalde ik er. Maar nu ken ik de weg en heb ik aardige mensen ontmoet. Er zijn veel regels en iedereen drinkt koffie. Ze kunnen niet zonder koffie. Volgens mij staan er meer koffie-automaten in het schoolgebouw dan vuilnisbakken.
In februari ga ik op stage. Daar heb ik zin in. Ze zeggen dat het dan heel erg koud is. Ik hoop dat ik een stageplaats krijg in de buurt van mijn huis anders kom ik er bevroren aan.
Ik heb geleerd hoe ik stamppot moet maken. Stamppot andijvie is erg lekker. Mijn vrienden eten het met appelmoes. Maar dat vind ik vies. Ik heb er liever gebakken spek bij. Erwtensoep heb ik al in huis, voor als het erg koud is. Het aanbod aan groente en fruit hier is ongelooflijk. Voor mijn vitaminen kom ik niets tekort. Nog even en dan is het kerstvakantie. Waarschijnlijk geen ayaca’s of ham dit jaar. Gestoofde peren zijn ook lekker.

Bon pasku i felis aña van Ken.