Susanne van Sambeeck [41]
woont in België en is copywriter
van beroep. In Cpost beschrijft
zij haar Curaçaogevoel.

Wat een feest
Het staat als een paal boven water. Een Hollands partijtje en een Curaçaos feestje zijn in geen enkel opzicht vergelijkbaar. Op de Europese kant van Nederlandse bodem is het legitiem om met een verjaardag mensen uit te nodigen. Een housewarming kan er ook nog net mee door, maar spannender moet het niet worden. Om nog maar niet te spreken over wat er op zo’n party dan allemaal gebeurt. Vaak niets, als ik eerlijk moet zijn. Okay, veel rosé, stevig bier en lekkere tapas (da’s erg in de mode op dit moment). Maar verder springen de vonken er niet vanaf. Als je geluk hebt, kun je een avondje comfortabel hangen aan één van de bartafels. Als je pech hebt, word je in de huiskamer gezet, met een natuurlijke scheidslijn tussen dames en heren. Om te praten over TV, kinderen en politiek.
Nee, dan een Curaçaos feestje. Zonder reden, iedereen prachtig uitgedost en vooral met luidruchtige, opzwepende muziek. Praten kan altijd nog. Het is nu tijd om te dansen. En hoe! Ik geniet van de soepel bewegende lichamen, als paar volledig op elkaar afgestemd. In tempo en beweging. Alles bruist en glanst. Iedereen geniet! Ook ik, terwijl ik als een muurbloempje de bewegingen volg van de kronkelende lijven op de dansvloer. En maar hopen dat iemand me komt vragen. Bij voorkeur een Curaçaos manspersoon, want dan lijkt het dat zelfs ik een ster ben in het dansen van de merengue en de salsa!