Een stukje Curacao om niet te vergeten | De geschiedenis van de Koningin Julianabrug

Het beeld van Curacao is niet compleet zonder de statige Koningin Julianabrug over de Sint Annabaai. Deze 55 meter hoge brug verbindt de wijken Punda en Otrobanda. Bijna alle grote zeeschepen kunnen onder de brug door varen naar het Schottegat. De komst betekende een enorme vooruitgang voor de ontwikkeling van het eiland Curaçao.

Aan de opening van de brug in 1974 ging echter een van de grootste rampen van de Curacaose geschiedenis vooraf. Tijdens het plaatsen van het laatste gedeelte van de eerste helft stortte de brug in. Vijftien werklieden overleefden de ramp niet. Karel L. Josefa kan zich het nog levendig voor de geest halen. Hij zat op maandag 6 november 1967 op school, toen een donderend geraas klonk. "De juffrouw liep naar buiten en kwam met een bedroefd gezicht weer terug. Ze zei niets, maar haar gezicht sprak boekdelen. Pas toen we naar huis mochten, hoorde ik wat er gebeurd was", vertelt Karel L. Josefa. Vanaf dat moment bleef de tragedie bij de brug hem intrigeren. "In de loop der jaren kreeg ik een sterk gevoel dat ik iets moest doen voor de nabestaanden." Met het schrijven van het boek 'maandag 6 november 1967' hoopt hij dat deze ramp niet alleen bij de jongere generaties bekend raakt. "Die rijden nu dagelijks over de brug, zonder dat ze de historie van de brug echt kennen."

Het boek over de val van de Julianabrug is verschenen in het Nederlands en het Papiamentu. Het is verkrijgbaar bij diverse boekhandels op Curaçao en in Nederland via webwinkel books.an.